STUDIUM PRZYPADKU
Czyrak przewodu słuchowego zewnętrznego – opis przypadku.
Małgorzata Monika Buksińska 1, A-F  
,   Henryk Skarżyński 1, C-D  
,   Kinga Cyra 1, A-B,E  
 
Więcej
Ukryj
1
Klinika Oto-Ryno-Larnygochirurgii, Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu, Polska
A - Koncepcja i projekt badania; B - Gromadzenie i/lub zestawianie danych; C - Analiza i interpretacja danych; D - Napisanie artykułu; E - Krytyczne zrecenzowanie artykułu; F - Zatwierdzenie ostatecznej wersji artykułu;
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Małgorzata Monika Buksińska   

Klinika Oto-Ryno-Larnygochirurgii, Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu, Mokra 17, Kajetany, 05-830, Nadarzyn, Polska
Data nadesłania: 20-11-2020
Data ostatniej rewizji: 04-01-2021
Data akceptacji: 04-01-2021
Data publikacji: 01-04-2021
 
Now Audiofonol 2020;9(2-3):22–25
 
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Wprowadzenie:
Czyrak jest ropnym zapaleniem okołomieszkowym z wytworzeniem martwiczego czopa. Towarzyszy mu silna bolesność okolicy objętej procesem zapalnym. Nieleczony czyrak może powodować przejście stanu zapalnego na okoliczne tkanki.

Opis przypadku:
W pracy zawarto studium przypadku pacjenta z czyrakiem przewodu słuchowego zewnętrznego. Pacjent zgłosił się do Instytutu Fizjologii i Patologii Słuchu (IFPS) z powodu silnego bólu lewego ucha. W badaniu przedmiotowym stwierdzono obecność masywnego czyraka przewodu słuchowego zewnętrznego. Z uwagi na znaczne nasilenie dolegliwości czyraka nacięto i opróżniono z treści ropnej oraz wdrożono antybiotykoterapię ogólną. Po tygodniu podczas kontroli stwierdzono prawidłowe gojenie przewodu słuchowego oraz całkowite ustąpienie dolegliwości. Autorzy pracy dokonali przeglądu dostępnej literatury dotyczącej diagnostyki, leczenia oraz możliwych powikłań czyraków przewodu słuchowego zewnętrznego.

Wnioski:
Czyraki przewodu słuchowego zewnętrznego nie są rzadkim stanem chorobowym. Charakterystyczny obraz kliniczny pozwala na szybkie rozpoznanie, natomiast rozlany naciek może być początkiem rozległego naciekania i wielu powikłań. Wdrożenie odpowiedniego leczenia miejscowego i ogólnego pozwala na skuteczną terapię. Konieczne jest zwrócenie uwagi na schorzenia ogólne, które mogą predysponować do nawrotu tego schorzenia.