STUDIUM PRZYPADKU
Porażenie nerwu twarzowego jako powikłanie po zapaleniu ucha środkowego - opis przypadku.
Aleksandra Kołodziejak 1, A-F  
,   Natalia Czajka 1, A-B,E  
,   Magdalena Beata Skarżyńska 2, 3, B,D-E  
 
Więcej
Ukryj
1
Zakład Teleaudiologii i Badań Przesiewowych, Światowe Centrum Słuchu, Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu, Polska
2
N/A, Instytut Narządów Zmysłów, Polska
3
N/A, Centrum Słuchu i Mowy, Polska
A - Koncepcja i projekt badania; B - Gromadzenie i/lub zestawianie danych; C - Analiza i interpretacja danych; D - Napisanie artykułu; E - Krytyczne zrecenzowanie artykułu; F - Zatwierdzenie ostatecznej wersji artykułu;
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Aleksandra Kołodziejak   

Zakład Teleaudiologii i Badań Przesiewowych, Światowe Centrum Słuchu, Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu, Mochnackiego 10, 02-042, Warszawa, Polska
Data nadesłania: 12-11-2020
Data ostatniej rewizji: 14-12-2020
Data akceptacji: 15-12-2020
Data publikacji: 01-04-2021
 
Now Audiofonol 2020;9(2/3):26–32
 
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Wprowadzenie:
Porażenie nerwu twarzowego jest poważnym problemem społecznym i klinicznym, a jednocześnie najczęstszym schorzeniem występującym w obrębie nerwu VII. Objawia się ono niemożnością wykonywania pewnych ruchów, która wynika z braku dopływu do mięśni bodźców nerwowych. Jest to niepełnosprawność silnie wpływająca na codzienne funkcjonowanie pacjenta i znacznie obniżająca jakość jego życia. Widoczna dla otoczenia asymetria twarzy, trudności w procesie jedzenia oraz niemożność domknięcia szpary powiekowej są najdotkliwiej odczuwalne przez pacjenta. W przebiegu zakażenia ucha środkowego porażenie nerwu twarzowego jest niezwykle rzadkie.

Opis przypadku:
Niniejszy opis przypadku zawiera historię leczenia obecnie 33-letniego pacjenta, u którego porażenie nerwu twarzowego wystąpiło jako powikłanie po zapaleniu ucha środkowego. Opis przypadku przygotowano na podstawie historii choroby, danych medycznych oraz wyników badań pacjenta.

Wnioski:
Zastosowane leczenie i terapia pozwoliły na pełne przywrócenie prawidłowych funkcji nerwu twarzowego, co przełożyło się na prawidłowe funkcjonowanie pacjenta w społeczeństwie.