Wprowadzenie:
Percepcja interwałów muzycznych stanowi kluczowy element w odbiorze melodii i harmonii. Postrzeganie brzmienia interwałów harmonicznych (dźwięki brzmiące jednocześnie) ogrywa istotną rolę w odbiorze współbrzmień i akordów. W zależności od proporcji częstotliwości dźwięków tworzących interwał harmoniczny jego brzmienie może być przyjemne (konsonans) lub nieprzyjemne (dysonans). Użytkownicy implantów ślimakowych (CI) mogą postrzegać brzmienie interwałów harmonicznych inaczej niż osoby prawidłowo słyszące, co jest konsekwencją specyfiki funkcjonowania systemu implantu ślimakowego, wykorzystującego elektryczną stymulację nerwu słuchowego.

Opis przypadku:
Przedstawiono przypadek osoby dorosłej z jednostronną głuchotą (SSD), użytkownika CI. Przeprowadzono badania psychoakustyczne w celu oceny percepcji brzmienia interwałów muzycznych w uchu zaimplantowanym oraz w uchu prawidłowo słyszącym. Każdy bodziec składał się z dwóch jednocześnie podawanych tonów tworzących interwał harmoniczny w zakresie od 0 do 12 półtonów. Słuchacz oceniał, który z dwóch bodźców w każdej parze był w jego odczuciu bardziej przyjemny, co pozwoliło na ustalenie rankingu (hierarchii) przyjemności brzmienia interwałów. W uchu prawidłowo słyszącym interwały konsonansowe oceniono jako najbardziej przyjemne, a dysonansowe jako najmniej przyjemne. W uchu zaimplantowanym wzorzec ocen różnił się od uzyskanego w uchu z normą słuchu zarówno w przypadku konsonansów, jak i dysonansów.

Wnioski:
Percepcja brzmienia interwałów harmonicznych u użytkownika implantu ślimakowego z SSD w uchu zaimplantowanym odbiega od wzorca obserwowanego w uchu prawidłowo słyszącym. Uzyskane wyniki wskazują na potrzebę dalszych badań.