PRAKTYKA KLINICZNA
Próby stroikowe w codziennej praktyce audiologicznej
 
Więcej
Ukryj
1
Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu, Światowe Centrum Słuchu, Zakład Audiologii Eksperymentalnej, Warszawa/Kajetany
2
Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu, Światowe Centrum Słuchu, Zakład Epidemiologii i Badań Przesiewowych, Warszawa/Kajetany
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Edyta Piłka   

Światowe Centrum Słuchu, Zakład Audiologii Eksperymentalnej, ul. Mokra 17, Kajetany, 05-830 Nadarzyn, e-mail: e.pilka@ifps.org.pl
Data publikacji: 03-11-2020
 
Now Audiofonol 2014;3(1):57–61
 
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE
Dzięki wynikom prób stroikowych można określić nie tylko wzajemny stosunek pomiędzy przewodnictwem powietrznym i kostnym, lecz także wyznaczyć pole słuchowe dla obu tych przewodnictw. Potwierdzono na przykładzie dwóch pacjentów, którzy zostali skierowani na leczenie w Instytucie Fizjologii i Patologii Słuchu, iż prawidłowe wykonanie prób stroikowych pozwala na weryfikację staranności i poprawności przeprowadzanych badań audiometrycznych. W przypadku Pacjenta A wynik próby stroikowej Webera wyraźnie nie korelował z wynikiem badania audiometrycznego wykonanego w ośrodku rejonowym. Określenie lateralizacji dźwięku pozwoliło podjąć decyzję dotyczącą wyboru kolejnych testów, które podważyły definitywnie diagnozę postawioną w rejonie. Podobny błąd diagnostyczny wystąpił w przypadku Pacjenta B. Wykonanie prób stroikowych pozwoliło domniemać, iż próg słyszenia wyznaczony w miejscu zamieszkania pacjenta był wykreślony w sposób niewłaściwy. Warty podkreślenia jest fakt, że wątpliwości co do wiarygodności badań wykonanych w punkcie protetycznym w rejonie nasunęły się bez znajomości wyników badań obiektywnych. Pomimo postępu, jaki dokonał się w dziedzinie obiektywnych badań słuchu, próby stroikowe powinny być rutynowo stosowane w codziennej praktyce laryngologicznej i audiologicznej. Zgodnie z zasadą cross-check badanie z wykorzystaniem stroików stanowi istotny element współczesnej sztuki lekarskiej.
 
REFERENCJE (19)
1.
Bystrzanowska T. Audiologia kliniczna. Warszawa: PZWL; 1963.
 
2.
Feldmann H. A history of audiology. A comprehensive report and bibliography from the earliest beginnings to the present. Translations of the Beltone Institute for Hearing Reasearch, 1970; 22: 17.
 
3.
Feldmann H. History of the tuning fork. I: Invention of the tuning fork, its course in music and natural sciences. Pictures from the history of otorhinolaryngology, presented by instruments from the collection of the Ingolstadt German Medical History Museum. Laryngorhinootologie, 1997; 76(2): 116–22.
 
4.
Wheatstone C. Experiments on audition. Journal of Science Literature and Art, 1827.
 
5.
Politzer A. History of Otology vol. 1 1907: English translation, Milstein S. Phoenix: Columella Press; 1981.
 
6.
Sheehy JL, Gardner G, Hambley WM. Tuning fork tests in modern otology. Archives of Otolaryngology, 1971; 94: 132–8.
 
7.
Yung MW, Morris TMD. Tuning fork test in the diagnosis of serious otitis media. Br Med J, 1981; 283(6306): 1576.
 
8.
Weber EH, Weber W. Wellenlehre auf Experimentegegrundetoderuber die WellentropfbarerFlussigkeitenmitAnwendung auf die Schall- und Lichtwellen. Leipzig; 1826.
 
9.
Bonnafont JP. Emploi due diapason dans le traitment des affections de l’organe de l’ouie. CR AcadSci (Paris), 1845; 20: 1498–9.
 
10.
Gryczyński M, Pajor A. Badanie akumetryczne i próby stroikowe. W: Śliwińska-Kowalska M, red. Audiologia kliniczna. Łódź: Mediton; 2005, 107–11.
 
11.
Huizing EH. The early descriptions of the so-called tuning-fork tests of Weber, Rinne, Schwabach, and Bing. The Rhine test and its first description by Polansky. ORL J Otorhinolaryngol Relat Spec, 1975; 37: 88–91.
 
12.
Huizing EH. The early descriptions of the so-called tuning-fork tests of Weber, Rinne, Schwabach, and Bing. III. The development of the Schwabach and Bing tests. ORL J Otorhinolaryngol Relat Spec, 1975; 37: 92–6.
 
13.
Rinne HA. Beitragezur Physiologie des menschlichen Ohres: Bierteljahrschrift fur die praktische Heilkunde. W: Halla J, Hasner JV, red. Herausgeben von der medicinischen Facultat in Prag vol. 45. Prague: Kark Andre Publishers, 1855.
 
14.
Bickerton RC, Barr GS. The origin of the tuning fork. J R So Med, 1987; 80: 771–3.
 
15.
Jerger J. Clinical experience with impedance audiometry. Arch Otolaryngol, 1970; 92: 311–24.
 
16.
Liden G, Harford E, Hallen O. Automatic tympanometry in clinical practice. Audiology, 1974; 13: 126–39.
 
17.
Donaldson LL. Masking – Practical applications of masking principles and procedures. Michigan: International Institute for Hearing Instrument Studies; 1999.
 
18.
Martin FN, Clark JG. Introduction to Audiology. Boston: Allyn and Bacon; 2003.
 
19.
Jerger JF, Hayes D. The cross-check principle in pediatric audiometry. Arch Otolaryngol, 1976; 102(10): 614–20.