Zmysł smaku odgrywa istotną rolę w codziennym życiu każdego człowieka, odpowiadając za rozpoznawanie pokarmu, kształtowanie preferencji żywieniowych oraz wpływając na jakość życia. W literaturze naukowej opisano liczne metody – obiektywne i subiektywne – oceny funkcji smakowych. Metody obiektywne znajdują zastosowanie głównie w badaniach naukowych, podczas gdy w praktyce klinicznej dominują metody subiektywne, oparte na odpowiedziach pacjenta. W niniejszej pracy zaprezentowano wybrane subiektywne metody oceny funkcji smakowych najczęściej stosowane na świecie. Zwrócono uwagę na formę testów, procedurę ich przeprowadzania, wykorzystywane substancje oraz zastosowanie kliniczne, a także omówiono zalety oraz ograniczenia poszczególnych testów. W dyskusji przeanalizowano najczęściej stosowane formy testów, wskazując różnice między nimi, z uwzględnieniem podziału na metody przesiewowe i diagnostyczne. Podkreślono również, że interpretacja wyników powinna uwzględniać dane uzyskane podczas wywiadu oraz badania lekarskiego. Wyniki przeglądu wskazują, że w diagnostyce najczęściej stosuje się testy wymagające aktywnej współpracy z pacjentem. Wybór narzędzia powinien uwzględniać indywidualny potencjał poznawczy, stan oraz ograniczenia osób badanych.