Wprowadzenie:
Odsetek osób powyżej 65. roku życia systematycznie rośnie, podobnie jak aktywność zawodowa tej grupy. W populacji osób starszych od 12 do 35% badanych zgłasza zaburzenia głosu, a jedynie 15–20% szuka pomocy lekarskiej. Najczęściej wymieniane przyczyny dysfonii to fizjologiczne zmiany inwolucyjne krtani (presbylarynx), łagodne zmiany organiczne, zapalenia, nowotwory oraz jednostronne porażenie fałdu głosowego.

Cel pracy:
Przedstawienie aktualnych metod leczenia głosu u osób starszych w oparciu o przegląd piśmiennictwa oraz ocena wyników własnych po laryngoplastyce iniekcyjnej (IL) u pacjentów z presbyfonią.

Materiał i metody:
Retrospektywna analiza 16 chorych z presbyfonią leczonych IL w latach 2010–2019. Do augmentacji wykorzystano kwas hialuronowy (HA), hydroksyapatyt wapnia (CaHA) lub kombinację obu preparatów. Oceniano stopień zamknięcia głośni w laryngowideostroboskopii, skalę GRBAS, parametry akustyczne MDVP oraz wyniki Voice Handicap Index (VHI-30) przed zabiegiem i po 12 miesiącach.

Wyniki:
Po IL uzyskano istotną poprawę zamykania głośni (p < 0,001); większość pacjentów osiągnęła brak lub minimalną szczelinę głośni podczas fonacji. Parametry R, B, A, S skali GRBAS uległy znamiennej redukcji (p < 0,05). Spośród parametrów MDVP istotnie statystycznie poprawiła się jedynie średnia częstotliwość podstawowa (F0; p = 0,026). Wyniki VHI-30 wykazały tendencję do poprawy bez istotności statystycznej. Nie odnotowano powikłań po zabiegach.

Wnioski:
Laryngoplastyka iniekcyjna jest bezpieczną i skuteczną metodą leczenia niewydolności głośni u pacjentów w wieku podeszłym. Połączona terapia (przed- i pooperacyjna rehabilitacja głosu oraz IL) pozwala na osiągnięcie klinicznie istotnej poprawy jakości głosu nawet po roku od zabiegu. Terapia ta powinna być rozważana jako standard postępowania u osób starszych z presbyfonią.