Dokument przedstawia stanowisko Towarzystwa Otorynolaryngologów, Foniatrów i Audiologów Polskich (TOFAP) dotyczące procedur diagnostycznych i terapeutycznych w populacji pacjentów pediatrycznych z ośrodkowymi zaburzeniami przetwarzania słuchowego (CAPD). CAPD definiuje się jako trudności w przetwarzaniu informacji słuchowych na poziomie ośrodkowego układu nerwowego, przy prawidłowym funkcjonowaniu słuchu obwodowego. Zaburzenie wpływa na takie umiejętności jak: lokalizacja źródła dźwięku, różnicowanie bodźców słuchowych, rozpoznawanie wzorców dźwiękowych oraz przetwarzanie czasowe sygnałów akustycznych. Do najczęściej zgłaszanych objawów należą: trudności w rozumieniu mowy w hałasie, problemy z podążaniem za instrukcjami słownymi, mylenie wyrazów o podobnym brzmieniu, nadwrażliwość na bodźce dźwiękowe, rozpraszanie się oraz trudności w czytaniu i pisaniu. Proces diagnostyczny wymaga współpracy interdyscyplinarnego zespołu specjalistów i musi rozpocząć się od wykluczenia niedosłuchu obwodowego. Ocena CAPD obejmuje zastosowanie wielu kategorii testów analizujących różne procesy słuchowe, takich jak testy słuchania dychotycznego, testy rozpoznawania wzorców i analizy czasowej dźwięków oraz testy mowy utrudnionej. Zalecenia terapeutyczne opierają się na trzech filarach: trening słuchowy jako podstawowa forma rehabilitacji, modyfikacje środowiskowe (np. systemy FM, słuchawki wygłuszające), strategie kompensacyjne. Dodatkowe wsparcie edukacyjne może obejmować: indywidualną ścieżkę nauczania, zajęcia wyrównawczo-kompensacyjne oraz opiekę specjalistów (logopedy, psychologa, pedagoga) – w zależności od nasilenia objawów.