PRAKTYKA KLINICZNA
Materiał językowy wykorzystywany w rehabilitacji słuchu pacjentów z głuchotą postlingwalną
 
Więcej
Ukryj
1
Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu, Światowe Centrum Słuchu, Klinika Rehabilitacji, Warszawa/Kajetany
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Agnieszka Pankowska   

Światowe Centrum Słuchu, Klinika Rehabilitacji, ul. Mokra 17, Kajetany, 05-830 Nadarzyn, e-mail: a.pankowska@ifps.org.pl
Data publikacji: 30-10-2020
 
Now Audiofonol 2015;4(2):75–80
 
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE
Pacjenci, którzy utracili słuch po okresie rozwoju mowy, wskazują, że jednym z ich największych problemów jest niemożność porozumiewania się z osobami słyszącymi. W procesie rehabilitacji (np. po zastosowaniu aparatów słuchowych i/lub implantu ślimakowego) powinni oni odbudować umiejętność słuchania i rozpoznawania sygnałów akustycznych oraz rozumienia mowy w ciszy i na tle dźwięków zakłócających bez udziału kanału wzrokowego, kontekstu sytuacyjnego czy odczytywania mowy z ust. W przedstawionym poniżej przeglądzie wybrano najistotniejsze doniesienia z literatury (artykułów, prezentacji), które odnoszą się do rehabilitacji słuchu dorosłych osób z postlingwalną utratą słuchu, a zwłaszcza do materiału słownego wykorzystywanego w trakcie ćwiczeń z pacjentami. W ramach działań rehabilitacyjnych wykorzystywane są sylaby, wyrazy, frazy, pojedyncze zdania i teksty dopasowane strukturalnie do konkretnych ćwiczeń i obejmujące zjawiska fonetyczne właściwe językowi ojczystemu pacjenta. W artykule przedstawiono sposób doboru materiału językowego oraz wybrane przykłady z codziennej praktyki klinicznej.
FINANSOWANIE
Publikacja powstała w związku z realizacją projektu pn. „Zintegrowany system narzędzi do diagnostyki i telerehabilitacji schorzeń narządów zmysłów (słuchu, wzroku, mowy, równowagi, smaku, powonienia)” INNOSENSE, współfinansowanego przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju w ramach Programu STRATEGMED.
 
REFERENCJE (22)
1.
Szczepankowski B. Wyrównywanie szans osób niesłyszących: optymalizacja komunikacji językowej. Siedlce: Wydawnictwo WSRP; 1998.
 
2.
Kurkowski ZM. Audiogenne uwarunkowania zaburzeń komunikacji językowej. Lublin: Wydawnictwo UMCS; 2013.
 
3.
Shapira NA, DelBello MP, Goldsmith TD, Rosenberger BM, Keck PE Jr. Evaluation of bipolar disorder in inpatients with prelingual deafness. Am J Psych, 1999; 156: 1267–9.
 
4.
Albińska P. Problemy życia społecznego i zawodowego osób niedosłyszących i głuchych. W: Woźnicka E, red. Tożsamość społeczno-kulturowa głuchych. Łódź: Polski Związek Głuchych Oddział Łódzki, WSHE; 2011; 169–89.
 
5.
Skarżyński H, Mueller-Malesińska M, Wojnarowska W. Klasyfikacje zaburzeń słuchu. Audiofonologia, 1997; 10: 49–60.
 
6.
Strona internetowa firmy MED-EL: www.medel.com/pl/resources-for....
 
7.
Strona internetowa firmy COCHLEAR: www.cochlear.com/wps/wcm/conne... resources/useful-websites/for-teens-and-adults/.
 
8.
Hojan E. Aparaty słuchowe. Wskazówki praktyczne. W: Audiologia kliniczna. Łódź: Mediton; 2005; 413–28.
 
9.
Wojewódzka D. Umiejętności słuchowe osób ogłuchłych zaopatrzonych w implanty ślimakowe lub aparaty słuchowe. Nieopublikowana rozprawa doktorska. Warszawa: Akademia Pedagogiki Specjalnej; 2009.
 
10.
Skarżyński H, Szuchnik J, Mueller-Malesińska M. Etapy rehabilitacji po wszczepieniu implantu ślimakowego. W: Implanty ślimakowe – rehabilitacja. Warszawa: Stowarzyszenie Przyjaciół Osób Niesłyszących i Niedosłyszących „Człowiek–Człowiekowi”; 2004; 56–72.
 
11.
Erber N, Lind C. Communication therapy: theory and practice. Jara Monogr Suppl 27, 1994; 267–87.
 
12.
Karczmarczuk B. Głoska w ciągu fonicznym. W: Wymowa polska z ćwiczeniami. Lublin: Wydawnictwo Polonia; 1987; 30–3.
 
13.
Fu Q-J, Galvin J, Wang X, Nogaki G. Moderate auditory training can improve speech performance of adult cochlear implant patients. ARLO, 2005; 6(3): 106–11.
 
14.
Rehabilitation Manual Mini System 22. Praca zbiorowa. Cochlear Pty Limited; 1991.
 
15.
Plant G. AUDITTRAIN. An auditory and Auditory-Visual Training Program. Therapist’s handbook. Med-El GmbH; 2001.
 
16.
Szuchnik J i wsp. Tłumaczenie i opracowanie w polskiej wersji językowej materiału słownego stosowanego w programie rehabilitacji słuchu dorosłych pacjentów implantowanych z postlingwalnym ubytkiem słuchu na podstawie materiałów firmy MED-EL oraz COCHLEAR. Materiał niepublikowany. Warszawa: Ośrodek Diagnostyczno-Leczniczo-Rehabilitacyjny „Cochlear Center”; 1993/1994.
 
17.
Skarżyński H, Szuchnik J, Mueller-Malesińska M. Polski program implantów ślimakowych. W: Implanty ślimakowe – rehabilitacja. Warszawa: Stowarzyszenie Przyjaciół Osób Niesłyszących i Niedosłyszących „Człowiek–Człowiekowi”; 2004, 46–50.
 
18.
Solnica J, Pankowska A. Rehabilitacja słuchowa pacjentów z częściową głuchotą korzystających z implantu ślimakowego – propozycja materiału językowego do zajęć. Doniesienie z praktyki logopedycznej. Nowa Audiofonologia, 2013; 2(1): 63–9.
 
19.
Skarżyński H, Lorens A, Piotrowska A, Anderson I. Partial deafness cochlear implantation provides benefit to a new population of individuals with hearing loss. Acta Oto-Laryngologica, 2006; 126(9): 934–40.
 
20.
Garstecki D. Auditory, visual, and combined auditory-visual speech perception in young and elderly adults. Jara Monogr 16; 1983; 221–33.
 
21.
American Speech-Language-Hearing Association. Connecting to communicate: delivering adult aural rehabilitation through telepractice. www.asha.org/telepractice.htm; 2013.
 
22.
Adult Audiologic/Aural Rehabilitation. W: Audiology Information Series, praca zbiorowa. ASHA; 2011.